मेरे ब्लोग के गुजराती मुलाकातियों के लिये मैं यहां मेरे मार्गदर्शक मित्र कविवर श्री सुरेन्द्र कडिया जी की कुछ रचनाएं प्रस्तुत कर रहा हूं …
इन कविताओं पर आपका प्रतिभाव सादर निमंत्रित है…
श्री सुरेन्द्र कडिया जी से आप kadiya@sbs.co.in पर संपर्क कर सकते हैं …
ગઝલ
- સુરેન્દ્ર કડિયા
ફૂલોની ફરશ પર પસીનો ઠર્યો છે
કહે છે, હવાઓએ ઓચ્છવ કર્યો છે.
ફરી એની સામે અરીસો ધર્યો છે
ફરી એક તાજો સિતારો ખર્યો છે.
મુબારક હો સઘળું અખંડિત-અખંડિત
અમે શ્વાસનો સહેજ બખિયો ભર્યો છે.
હતો એક બુદ બુદ અહંથી છકેલો
કહે, આખેઆખો સમંદર તર્યો છે.
કદી બંધ કરશો તો અંધારું થાશે
કિતાબોની વચ્ચે સૂરજ તરવર્યો છે.
(ગુજરાતી સામાયિક “નવનીત સમર્પણ”ના ઓગસ્ટ - ૨૦૦૭ના અંક્માં પ્રકાશિત રચના)
*********************************************************************
ગઝલ
- સુરેન્દ્ર કડિયા
અઢળક ઊંડે તળિયે બેઠા
અમે અમારા ફળિયે બેઠા
વત્તો-ઓછો ભેદ મળે તો
જળમાંથી ઝળહળિયે બેઠા
શબદ-શબદની માયા બાંધી
કાગા થઈ કાગળિયે બેઠા
શબરી એંઠાં બોર ધરાવે
અનહદ-ફળના ઠળિયે બેઠા
નવલખ તારા ઠોલી થાક્યા
પછી તમારા નળિયે બેઠા
(ગુજરાતી સામાયિક “નવનીત સમર્પણ”ના ઓગસ્ટ - ૨૦૦૭ના અંક્માં પ્રકાશિત રચના)
**********************************************************************
Posted in काव्य, કવિતા, ગુજરાતી કવિતા, સુરેન્દ્ર કડિયા
